W sierpniu Rusłan zamówił u mnie parę szarawarów. Zabierałam się do nich jak pies do jeża, i nadal nie wiem, czy krój jest absolutnie prawidłowy. Bazowałam na ciuchach opisanych w książkach ze szwedzkich skansenów, tego, co zobaczyłam na Wolinie, i samych technikach szycia w X wieku. Nadal nie wiem, czy będą pasować, bo zamawiający jeszcze ich nie odebrał.
Z kolei szarawary Karasu wyszły dobrze, obszerne, niekrepujące ruchów, wygodne.
Teraz musze się zabrać za tunikę i kaftan 
Oto szafka numer dwa, produkcji Taty. Tym razem jest to swobona wariacja na temat średniowiecznego mebla, za to niezwykle funkcjonalna
Larp „Parabellum” był bardzo udany. Mój wykład okazał się dla publiczności ciekawy, i mimo, że gadałam przez całe dwie godziny nikt się nie wynudził.
Zjechało się mnóstwo znajomych i jeden nieznajomy z XVII-wiecznego regimentu z Kujaw, więc było wesoło i barwnie.
Mam szczerą nadzieję, że niedługo w Olsztynie odbędzie się kolejna tak udana impreza.
Zdjęcia są tu: Akashne
Dziś coś z Włoch. Bag hat, czyli czapka workowa i capitanesca.
Model – Karasu o poranku.
